De AEL’s, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, zijn bij veel Nederlanders onbekend.
In 1941 gaf Reichsführer-SS Heinrich Himmler de eerste richtlijnen en de opdracht voor de oprichting van AEL’s (Arbeits Erziehungs Lager).
Deze concentratiekampen waren anders dan de andere kampen. De Gestapo had de dagelijkse leiding en voerde een meedogenloos regime uit. Deze kampen waren bestemd om buitenlandse dwangarbeiders die ontsnapt waren uit een ander kamp, maar ook criminelen en saboteurs, te “heropvoeden”. De nazi’s verklaarden dat het dus heropvoedingskampen waren en geen strafkampen, zoals de gevangenen dat wel ervaarden.
Dit boek gaat over een Nederlander. Hij ontsnapt samen met twee vrienden uit een concentratiekamp. Uiteindelijk worden ze opgepakt en komen ze terecht in de AEL bij Lahde.
Zijn ze in staat om de zware dwangarbeid en het strenge regime te overleven?
Kunnen de vrienden ook uit dit kamp ontsnappen en weg komen uit vijandig gebied?
Vele jaren later vertelt Cor zijn verhaal.
