“Dan doe ik het zelf!” Verfmeester Eensteen beent door de gangen naar het magazijn waar de pigmenten worden bewaard, en zwaait de deur met een ruk open.
Hij hapt naar adem. Zijn ogen puilen uit hun kassen. Op de vloer liggen omgevallen verfbussen. Diepblauwe verfvoetstappen voeren over de grijze tegelvloer naar het raam. Dat ligt aan gruzelementen. Totaal verbijsterd laat Eensteen zijn handen langs zijn lichaam vallen. Gisteren was alles er nog. Wie zou dit op zijn geweten kunnen hebben?
Sinds jaar en dag is …
