Sandra keek omhoog naar de lamp boven de spiegel. “Je werd onzichtbaar nadat je de lamp had aangedaan.” Max keek haar even achterdochtig aan. “Onzichtbaar?” herhaalde hij spottend. “Ja hoor! Je hebt zeker te veel tv gekeken de laatste tijd.”
“Waarom geloof je het niet?” riep Sandra verontwaardigd. “Je was echt verdwenen! Hup, licht aan, Max weg.” “Het was gezichtsbedrog,” hield Averil vanuit de deuropening koppig vol. “Kom op zeg, dat kan toch niet anders? Verdwijnspiegels bestaan niet.”
