‘Ik wil de lezer entertainen met mijn herinneringen aan dat ongewone leven dat ik in ontvangst mocht nemen. En dat is veel meer dan de zotskap Jean Blaute. Dat beeld wil ik graag bijstellen.’
Als zoon van muziekhandelaars in Zottegem kreeg Jean Blaute een levensadagium cadeau van zijn moeder: ‘Het is niet de schuld van Eddy Wally dat mensen geen platen van Miles Davis kopen’.
Het blijft tot vandaag een leidraad voor de veelzijdige muzikantproducer.
Deze biografie is geen droge samenvatting van de rijke carrière van Jean Blaute. Zijn levenslessen verdienen immers meer ruimte dan enkel maar de naakte feiten. Naast talloze anekdotes, bv. over zijn korte carrière bij de vuilnisdienst in New Orleans, belicht het boek ook zijn hang naar melancholie, het vermoeiende imago van guitig vrolijk Fransje en zijn afkeer van de parasieten in de muziekindustrie.
