De verhalen die mijn zus mij vertelde over die periode zijn gevuld met angst.
Angst voor geweld, angst voor verdriet, angst voor vergeten worden. Het huis werd verbouwd, de trap moest eruit, de muren zwart, de ramen geblindeerd. Ja, de hele situatie sloeg door. Mama kon niets goed doen, Papa trok het niet alleen. De verantwoordelijkheid voor mijn zus en mij werd op mijn zus afgeschoven.
Psychische schade uit je vroegste kinderjaren – kom je daar ooit overheen?
Maya Lievegoed vraagt het zich nog altijd af. Vanu…
